(doorgestuurd van Main.RibesUvaCrispa)
De kruisbes is met zijn frisgroene blad, eenvoudige teelt en smakelijke vruchten een goede kandidaat voor de Eetbare Siertuin. De kruisbes is geschikt voor kleine tuinen, en kan -in tegenstelling tot zijn collega bessen -ook in de halfschaduw staan al zal de oogst dan wat later zijn. Rijpheid is ongeveer vanaf 15 juni tot midden september afhankelijk van soort en standplaats. Door te kiezen voor een vroeg en een laat ras, of door hetzelfde ras op een zonnige en een beschaduwde plek te zetten is een zekere spreiding van rijpheid te verkrijgen.
De bloemen hebben niet echt sierwaarde. Vruchtzetting komt tot stand door middel van zelfbestuiving.
Er zijn veel soorten kruisbes, met groene, gele, rode en een enkeling met paarse bessen. De rassen variëren in smaak, afmeting en rijping.
Voor de siertuin is de keus voor een meeldauw resistente soort van belang. .
Veel aangeboden zijn bijvoorbeeld Hinnomäki Rot/Gold en Invicta
De planten groeien in uiteenlopende grond maar hebben een voorkeur voor humusrijke, vochtvasthoudende grond. Kruisbessen kunnen slecht tegen een hoog grondwater zoals soorten zoals de Invicta zijn er extra gevoelig voor, een alternatief is om de kruisbes dan in een grote pot of container te kweken
De kruisbes is een stevige groeier de bijpassende voeding nodig heeft. Een organische meststop met een hoog gehalte aan Kalium (De K in het NPK gehalte) is prima. Er zijn speciale meststoffen voor bessen.
Wees voorzichtig met bodembewerking. De kruisbes wortelt oppervlakkig. Voorkom onkruid door het aanbrengen van een mulch laag van compost. Eventueel kun je Tagetes als onderbeplanting gebruiken, dat schijnt te helpen tegen aaltjes.
Plaats struiken ongeveer een meter uit elkaar.
Net als de meeste andere fruitsoorten heeft de kruisbes onderhoud in de vorm van snoei nodig. Snoei vindt plaats in het voorjaar net als de knoppen uitlopen. In jaren met late vorst willen vogels zich nog wel eens tegoed doen aan te knoppen, bij een latere snoei houdt je meer reserve knoppen.
Om aantasting met schimmels te voorkomen is, net als bij alle bessen, een struik met een open structuur wenselijk.
Zorg afhankelijk van de ruimte voor 5-8 gesteltakken, en vorm sporen op de gesteltakken: Knip alle zijtakken, en zijtakken van zijtakken terug op 3-4 knoppen.
Vermeerderen kan door het nemen van stekken in het voorjaar. Beter gaat in het algemeen het maken van afleggers.
Grootste bedreiging is Amerikaanse kruisbessenmeeldauw, daarom is het van belang een resistent ras aan te schaffen. Bij een goede keus van het ras heeft de kruisbes verder relatief weinig last van ziektes en plagen.